An gelir...
Seni unutur,
Efkar çukurunda boğulurum,
Günden güne yanar,içim kavrulurken.
Bir hiç/i, bir de sahipsizliğinde
Ağlar bu garip gönül senin için son defa ölüyorken,
An gelir...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta