An gelir ateş düşer dağlara
Dağlarımızdaki karlar erir
Sellere karışır körpecik fidanlar
Ümitlerimiz ırmaklarda kayboluverir
An gelir ayrılık karışır rüzgarlara
Bir yaprak misali koparır gönlünden
Alıp gider beni bilenmeyen uzaklara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




An gelir
Yürek paramparça göğe dağılır
Dağlar kan ağlar
Panzerler ezer körpe kuzuları
An gelirki yükselir bir ateş
O en yüksek yamaçta
Barışı savurur avuçlarım
Yüreğimden geçen her zerre
Cümlelerle dökülür yerüzüne
An gelir biter savaşlar
An GELSE
DÜŞSE BARIŞ
TOPRAĞA CEMRENİN DÜŞTÜĞÜ GİBİ
derya aslan
tbr ediyorum çok güzeldi
Tebrikler size ve şiirinize
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta