kerbela dediğin suretinin yamaçları
gezinen ak üstünde altın karadır
çöldür, karartıların altı üstü kum
bastığın sinemin serabıdır
gülerek gelen uzakta hayat
yanına varmadan ölecek hayal
evvela anlat bana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




okumaktan çok haz aldım dizelerini, üslubunu beğendiğimi söylemek isterim. başarılar, yolun açık olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta