Hüzün çökmüştü iskeleye
Denizin dalgası bir başka sert vurmuştu karaya
Yağmur hiç olmadığı kadar ıslatıyordu sokakları
Rüzgarın şiddetinde savrulmuştu yapraklar
Yine kuşlar özgürce uçmaya hasret kalmıştı..
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta