göç ettim şimdi içimdeki uzak kentlere
bir hasret bir özlem birikti kirpiklerime
anilar birer film şeridi,gelir gözümun önüne
bilirim geri gelmez vakitler, saatler o demlere
yırtık pantolonlu, yarı patlak bi ayakkabılı
bir annenin bagırmasıyla; halıları batırdığı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta