Göğü ateşe verdim bu gece
Rahmi yırtıldı karanlığın
Turuncu bulutlar sağdım ellerimle
Portakal kokulu yağmurlar getirdim sana
Kavruk dudaklarını göğe doğrult
Ve omzunu bana yasla
Bırak aksın zaman
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta