Zaman sözlerin arka yüzü. İmlecim yok; kırımlarla eskiyip tozlaşan sayfalar arasında arınış ben...
Ve o... bir akşam üstü savrulurken külleri Asur'un...
görkemli gölgesi Babil'in, kahhar kılıcı altında Med'in...
utku ve dehşet, buğusu, acı ve sevinç... dikeniyle
kanayan yabangölü... dokunsam zaman uyanacak,
azacak yoksunluğun herşeyi kedere boğacak...
Bakışlarımız olsa gerek yetindiğimiz; susuyoruz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta