Ey suyun şehri...
Sandallarının birine binip çekip gittim...
Insanlar dolusu sokaklar boştu,
sokakların eski kokusu yoktu gittiğimde..
Yağmur yoktu...
Ayaklarımın tozuyla gittim...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Paris şiirin için yazdığım şey burda da geçerli.. Çok duyarlı ve izlenimcisin ama biraz daha şiirselleştirmek gerek.. Bunun için de bol bol şiir okumak...
Sevgiler
Ah be funda..
Senin gibi kaç kişi çekip gitti hayatın girdaplarına bilsen..
Şiirin herşeyi anlatmış..Hüzünlü hikayeni..
Umarım mutlu olursun.
Öner Kaçıran
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta