Ey suyun şehri...
Sandallarının birine binip çekip gittim...
Insanlar dolusu sokaklar boştu,
sokakların eski kokusu yoktu gittiğimde..
Yağmur yoktu...
Ayaklarımın tozuyla gittim...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Paris şiirin için yazdığım şey burda da geçerli.. Çok duyarlı ve izlenimcisin ama biraz daha şiirselleştirmek gerek.. Bunun için de bol bol şiir okumak...
Sevgiler
Ah be funda..
Senin gibi kaç kişi çekip gitti hayatın girdaplarına bilsen..
Şiirin herşeyi anlatmış..Hüzünlü hikayeni..
Umarım mutlu olursun.
Öner Kaçıran
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta