Sınırlarım Tellerle Çevrili
Her Santiminde Dokuz Tel
Kavmimin Yarısının Kaldığı Mezopotamya Topraklarında
Sahipsiz Zılgıtların Ağlamaklı Hoyratların Sahibi Dokuz Köy
Ay Işığının Berrak Sularında Raksını Göremezken
Toprağımdan Binlerce İnsan Ötede Düşünüp Üzülmelerim Niye
Selam Olsun Senin İçin Ölen Aşiretimin Yiğitlerine
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta