Yârim gönlüme hep bir kuyu kazardı
Beni içine atar, bir de ateş yakardı
Yâr işkence ederken beden hep susardı
Emin olun, inanmasam bir amentü doğardı!
Beni de yâri de bir tufanla boğardı
Bir Kur’ân da ben yazsam inanırdı belki bana
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta