Ameliyat Masası: Kangren Şiiri - Doğuş K ...

Evlat diye büyüttün, bir yılanı koynunda,
Vebali zincir olmuş, asılıdır boynunda.
"Yokluk görmesin" derken, edep bitti ruhunda,
Şimdi haysiyet can verir, o masanın başında.

Sen sustun ey baba, dünya alkış tutarken,
Ana, sen göz yumdun, evladın mahrem satarken.
Üç kuruşluk "beğeni", onurundan koparken,
Ar damarın çatlamış, sızlar yara derinden.

Ekranın ışığında, ruhlar çıplak ve kirli,
Diller küfür yuvası, her cümlesi zehirli.
"Benim oğlum yapmaz" dedin, bak işte eseri;
Ahlak masada kaldı, kestik her bir yerini!

Vur Neşter’i Doğuş, acıma bu illete,
İbret olsun bu feryat, uykudaki millete.
Hangi sevgi boyun eğer, böyle bir zillette?
Hesap günü yakındır, dönülmez bu seferden.

Doğuş Kılınç Neşter
Ameliyat Masası