Bana yazmışlar yine.
Yirmi dört, yirmi dört nöbetini
Bu ne insafsızlık böyle?
Hiç istirahat yok gönlüme.
Dünyanın en ağır işçisiyim ben.
Yirmidört saat aklımda seni taşıyorum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta