Birileri dertli olmasın diye değil, birileri gülsün diye de
değil, bu vuku bulan kalem izleri…
Zihne düşen gönüle gider, orada duyguyla buluşur.
Mevzu bundan ibaret…
Nezih ve pak…
Neticede gönül bu, söz geçmez kalemine…
Kimin okuyacağı belli olmaz ya da kimin misafir olacağı
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta