Birileri dertli olmasın diye değil, birileri gülsün diye de
değil, bu vuku bulan kalem izleri…
Zihne düşen gönüle gider, orada duyguyla buluşur.
Mevzu bundan ibaret…
Nezih ve pak…
Neticede gönül bu, söz geçmez kalemine…
Kimin okuyacağı belli olmaz ya da kimin misafir olacağı
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta