Yuvası Amed de kurulur şiirin,
sur içinde saklanan,
hiç bir şair anlatamaz,
ne bu kenti,
ne de kurşuna taş atan
yeşil gözlü çocuklarını,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




mrb. bilal bey .. gerçekten harika yazıyorsun. benim ortaokul da bir arkadaşım vardı bilal yaşar adında oda yetenekli idi acaba siz hanilimisiniz.sizin o olmanızı umut ettim.
mrb. bilal bey .. gerçekten harika yazıyorsun. benim ortaokul da bir arkadaşım vardı bilal yaşar adında oda yetenekli idi acaba siz hanilimisiniz.sizin o olmanızı umut ettim.
Şiirin karşısında saygıyla eğiliyorum...
biji amed!!! başka ne diyeyim , ve tabiki birde biji sevginin ve aşkın enb şiddetli kenti dünya.
O günün şiiri,
avuca sığmayan taşlardı ellerinde
çocukların,
ağıdın öfkesiydi,
alnına bağladıkları kadınların şiir,
amed'e sonsuz sevgiler..yüreğinize sağlık
Şairlerin,yazarların anlatıpta,
bitiremediği...bitirilemeyen...
kenttir...
AMED...
O günün şiiri,
avuca sığmayan taşlardı ellerinde
O taşların gün gelipte çiçeğe ve umuda dönüşmesi dileğiyle...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta