Bu kente hüzün çöktü sen gidince canê
Sokak lambaları bile ışıtmıyor yokluğunun karanlığını.
Hiç aklımdan çıkmıyor
Her sabah bana söylediğin
"Sodırê to xwêr bo cigeram ve bir de akşam "xewna ma yeno " cümlelerini senden duymanın sonsuz hazzı ve yanımda olmanın huzuru.
Şimdi düşünüyorum da
Acı gidenin değil de kalanın hikâyesiymiş gerçekten.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta