AMED
Amed, kadim ve kutsal şehrim, yıllandıkça güzeleşen ve güzeleştikçe yılların anasına avradına meydan okuyan, hep mağrur ve hep mahsun ama bir o kadar da başı dik ve kesilen başların daha gür çıktığı olmayan ülkemin gayriresmi başkenti, Lè Amedè dıl amedè can Amedè
Özgürlük aşıkları senin dağlarında mecnun senin dağlarında ferhat oldu,senin dağlarında buldu kadınlar cenneti ayaklarının altında. Ve cehenem oldu kurtlara çakallara Diyarbekir kalesi.
Seni işgal etmek isteyen haçlı ve haçsız seferleri yapıldı defalarca ama sen inadına direndin Diyarbekir, sen Mehmed`inle direndin sen Mir Bedirhan`ınla direndin, sen Leyla ile sen Beritan`ın intiharıyla direndin, yine diren ha Diyarbekir diren.
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta