AMED
Amed, kadim ve kutsal şehrim, yıllandıkça güzeleşen ve güzeleştikçe yılların anasına avradına meydan okuyan, hep mağrur ve hep mahsun ama bir o kadar da başı dik ve kesilen başların daha gür çıktığı olmayan ülkemin gayriresmi başkenti, Lè Amedè dıl amedè can Amedè
Özgürlük aşıkları senin dağlarında mecnun senin dağlarında ferhat oldu,senin dağlarında buldu kadınlar cenneti ayaklarının altında. Ve cehenem oldu kurtlara çakallara Diyarbekir kalesi.
Seni işgal etmek isteyen haçlı ve haçsız seferleri yapıldı defalarca ama sen inadına direndin Diyarbekir, sen Mehmed`inle direndin sen Mir Bedirhan`ınla direndin, sen Leyla ile sen Beritan`ın intiharıyla direndin, yine diren ha Diyarbekir diren.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta