Kara yazmalar örttüler, akıllı başlara / akılsızlar
Çirkin bir el yapıştı, masumun etlerine
Şehrimde kıyametler koptu; çığlık çığlığa yüreğim
Yer duman, gök duman, annemin koynuna sığındım
Sarmıyordu şevkâtli kolları, gözleri akıyordu üzerime
Et kokuyordu bedeni, salya sümük olmuştu memeleri
Saçları iplik iplik bedenime dolandı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




amcalar üzülür
amcalar öldürür
amcalar kandırır
amcalar güven vermez
çocuksa herkesi amca sanır..
saygılar
Bu şiir ile ilgili 91 tane yorum bulunmakta