Ambulansta müdahale yapılmaya çalışırırken diğer taraftan gidilen hastaneye bilgi aktarılıyordu, hemşire arkadaşlar elinden geleni yapıyorlardı.
Çünkü ortada bir can vardı “genç, yakışıklı” biri dedi müdahale eden görevli kendi kendine.
Aynı ambulansa binmişti arkadaşı dostu can yoldaşı bir yandan ağlıyor, bir yandan konuşuyordu "değer mi oğlum bir kız için değer mi? Neden kıydın kendine, ne vardı bu kadar sevecek alt tarafı bir kızdı" diyordu…
Evet arkadaşına göre alt tarafı bir kızdı, ama onun için o kız hayattı, nefesti, kalpti, candı can.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta