değişen kişilermiş anladım.yapılan hatalar aslında hep aynı bir adada yasarken ambargolu bir yasamda aska da ambargo.yasanan askların en buhramlısıydı keman calan kız.en hazin oykusu.diğeri coktan çekip gitmişti uzak seferlere.diğerlerini hatırlayamıyorum.Hiç beklemediğim anda aşkın suretiyle karşılastım minareleriyle dolu şehirde.
dediğim gibi yapılan hatalar hep aynı sadece kişiler başka.edilen yeminler farklı sadece.erken geldin alışmaya çalısıyorum derken sevdalandım bir geçip giden buluta...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta