hiptomanik bir hastayım sadece..dizginleyemiyorum ruhumun arka odalarında rehabilite edilmeyi bekleyen plüralist düşüncelerimi...,
pamuk ipliğiyle retime edilmiş akli melekelerimle korkarak dolaşıyorum soğuk amatem koridorlarında..
anti-depresaların korkunç komplikasyonlarında şifozrenik metaliteye mahkum olmuş, uyumaktan korkan:hipnofobik hastaların korkunç çığlıklarıyla ürperiyorum her gece.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta