hiptomanik bir hastayım sadece..dizginleyemiyorum ruhumun arka odalarında rehabilite edilmeyi bekleyen plüralist düşüncelerimi...,
pamuk ipliğiyle retime edilmiş akli melekelerimle korkarak dolaşıyorum soğuk amatem koridorlarında..
anti-depresaların korkunç komplikasyonlarında şifozrenik metaliteye mahkum olmuş, uyumaktan korkan:hipnofobik hastaların korkunç çığlıklarıyla ürperiyorum her gece.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta