Karanlıkta, içimdeki karanlığa kapandım.
İçimdeki kandırmaları da kaldıramadım.
Kaldıkça kaldım bu karanlıktaki matemimle.
Kılpayıyla kestim kararmış ışıklarımı.
Sonbahardan düşmüş cılız sesler işitiyorum.
İçimdeki sesin donmasıyla üşütüyorum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta