Karanlıkta, içimdeki karanlığa kapandım.
İçimdeki kandırmaları da kaldıramadım.
Kaldıkça kaldım bu karanlıktaki matemimle.
Kılpayıyla kestim kararmış ışıklarımı.
Sonbahardan düşmüş cılız sesler işitiyorum.
İçimdeki sesin donmasıyla üşütüyorum.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta