Deniz aşırı topraklar aştım geldim, Flumen.
Kızıl gülleri bıraktım ardımda,
Fecri kıskandıran kızıllığın onlara sadakati
Borç bilip kapılmasınlar diye karamsarlığa.
Kırgın kırlangıçlar gördüm evveliyatından önce, Mağrur bakışlarla yaradılışını küçümseyen.
Kıskanır gibiydiler, göç rotalarına bir şerh koymuş edasıyla, nefreti sana borç bilen.
Hülyalarımı süsleyen,
Heyulasıyla benliğimi esir alıp özlüğümü geniş meşrebine hapseden,
kırlangıçların lanetine mahzar olan Flumen.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta