fen ile açlığı aynı derecede yıkayan
ve yumruğu sadece yuhalamaya yetkin bir sevdadır ağzı
tetikte vakitli vakitsiz çağrılan kurşun bakışlıymış
ağacı ormanda değil
bahçesinde sürgün türkülü severmiş
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta