vazgeçtim gönlümü ümide bağlamaktan
seni sevmekten vazgeçtim
gülhanenin koynunda dolaşacaktık
üşüyünce birbirimize sarılacaktık
hep yaşlı gözlerle ayrılacaktık
sen istedin
hayal kurmaktan da vazgeçtim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bazı şeyler istenmese de
yapmak zorunda kalırız,
bu da böyle bir şey demek ki
Efendim tebrik ve takdirlerimi
sunarım.
MUHABBETLERİMLE
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta