Dün en sonunda yaptım işte,
ulaştım amacıma
sensizliğin derinlerinden çıka çıka…
Verdiğimde ellerine o kağıdı,
sanki içimdeki güvercini sana verdim,
amacımı kaybettim hayat için…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta