İri ,koyu kahve mi desem yoksa kehribar mı desem bir çift göz,
Donuk ,soru sorar gibi ve derin karanlık kuyularda birini arar gibi ,
Dehşetli ,ürkek bir bakış fırlatıyor yuvalarından.
Sanki bir katliama tanık olmuş.
Ya da yangınlar ortasına eli kolu bağlı kalmış çaresiz mi çaresiz.
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Devamını Oku
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde




Garip kalıyoruz,boynu bükük sorular ve çaresizlik karşısında.........çare olamamak zor,çaresizlik daha da zor.............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta