İri ,koyu kahve mi desem yoksa kehribar mı desem bir çift göz,
Donuk ,soru sorar gibi ve derin karanlık kuyularda birini arar gibi ,
Dehşetli ,ürkek bir bakış fırlatıyor yuvalarından.
Sanki bir katliama tanık olmuş.
Ya da yangınlar ortasına eli kolu bağlı kalmış çaresiz mi çaresiz.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Garip kalıyoruz,boynu bükük sorular ve çaresizlik karşısında.........çare olamamak zor,çaresizlik daha da zor.............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta