İri ,koyu kahve mi desem yoksa kehribar mı desem bir çift göz,
Donuk ,soru sorar gibi ve derin karanlık kuyularda birini arar gibi ,
Dehşetli ,ürkek bir bakış fırlatıyor yuvalarından.
Sanki bir katliama tanık olmuş.
Ya da yangınlar ortasına eli kolu bağlı kalmış çaresiz mi çaresiz.
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




Garip kalıyoruz,boynu bükük sorular ve çaresizlik karşısında.........çare olamamak zor,çaresizlik daha da zor.............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta