Zamanla her şeye alışıyor insan.
Mesela önceden olsaydı seni yolda gördüğüm de elim ayağıma dolaşırdı.
Ayak üstü biraz daha konuşmak isterdim, ama ayakta durduğun için yorulmanı istemezdim.
Fazla uzatmazdım, aslında ne konuşacağımı da bilmezdim.
Ya da karşılaşmasak bile seni gördüğümde elime telefonu alıp biriyle konuşuyormuş numarasını az yapmadım.
İşte düşün sağa sola bakınıp adres arıyormuş yalanı.
Sırf karşılaşmak için, bir binanın içinde bulunduğunu bilip o binanın önünden kaç kez geçtiğimi bana sor.
Gökte zamansızlık hangi noktada?
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;
Devamını Oku
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta