İnsan insana hasret yaşar inceden
Dağlar bile yürür gece gölgesinden
Tutuşan bir vicdan ateşi yakar kalpten
İçini yanlız Allah’a açtın sen..
Geceleri yorgan örtmüşler güneşin üstüne
Ay kâh açmış üstünü,kâh yarım almış dizine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



