Cümlelerin ağırlığını farketti.
Esaret onlar için kolaydı,
Dile dökmek ise zorlu sorulardan da zordu.
Ne zaman bir ölümün haberini alsa
Ağlamaya başlardı.
Durmadan... Sabah akşam.
Her şeyi unutabiliyordu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kendimi buldum şiirlerinde, aynı benim gibidin, üslubun yazıların, amatörün iste, beni bilmem ama iliriki yıllarda büyür kocaman olursun.inssllah, tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta