Dökülüyor yapraklar bir bir takvimden.
Yetmez mi sensiz heba olmuş bunca saatler.
Başımı yastığa koyduğum her gece sen.
Bitmiyor bende ki ruhsuz kalmış geceler.
Esmez mi sevda meltemi pencerenden?
İki ben tanıdım bunca geçen zamanda.
Biri olduğum ben, biri sende doğduğum.
Yazmayan kalemdim bırakılan masada.
Ellerinde aşk mürekkebimi bulduğum.
Öyle soğuk öyle ıssızdı ki bedenim.
Sürmelidir gözleri, kaşları kalem.
İçin için yanar yüreğim, bulamam merhem.
Ey yoluma engel heybetli dağlar!
Yol verin yare gidem.
Ermiyor karanlık yollarım aydınlığa.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!