Oturdum düşünüyorum altmışlı yıllarımı.
İçimde kurmuş sanki yaşamdaki tahttını.
Yüz yetmiş beş kuruştu bir Amerikan doları,
Arkadaşlıklar,dostluklar insanlarda sevgi vardı.
Varlık yokluk demeden herkez mutlu yaşardı.
Aygaz,doğalgaz yoktu.tezek,gazocağımız vardı,
pompalarsan ocağı ateşimiz yanardı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
