Son nebiye sordular; “din-i mübin ne? ” diye,
Şanlı resul buyurdu; üç kez” nasihat! ” diye.
Bildim önce kendimi, nasihate en muhtaç,
Zira gördüm karnım tok, lakin ruhum dine aç!
İhtiyacım çok şedit, dinden altın öğüde,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Evet nasihat iyi...Lakin alana , talip olana verilmeli...
Dinde ikrah yoktur...Alan alır , gayrısı yayan kalır...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta