Bu altın başları belaya sokar,
Çok şükür girmedi benim kanıma.
Ne kolye, bilezik, ne küpe takar,
Teşekkür borçluyum bizim hanıma.
Bir zamanlar yüzük diye takardım,
Zarar verdi parmağımdan çıkardım.
Uzak dur diyerek yalvar yakardım,
Böylelikle uğramadı yanıma.
Toplamaya uygun maden bilindi.
Altın için dağlar taşlar delindi.
Tapa tapa bu günlere gelindi,
Hiç de uygun değil benim dinime.
Devletlerde bir zamanlar paraydı,
Ülkemizde adı sarı liraydı.
Olanda güç, olmayanda yaraydı,
Hiç destek olmadı benim canıma.
Tarihe damgayı kanla vurandır,
Devletler dağıtan, devlet kurandır.
Yastık altlarında saklı durandır,
Düğünlerde uygun oldu sunuma.
Kaçakçılık, rüşvet için araçtır,
Güçlünün aldığı sağlam haraçtır.
Kimi zaman enflasyona ilaçtır,
Var olanı taşır iyi konuma.
Nevzat’ın altınla işi olmasın,
Dili dövsün, altın dişi olmasın;
Eğer olsa ozan kişi olmasın,
Yazdıkları çıkartılsın önüme.
Halk Ozanı Karamanlı Nevzat
Nevzat DağlıKayıt Tarihi : 3.11.2025 11:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!