bunlar tüm zillerin çalındığı hücre yığınları..ve hep uç noktanın çocukları..bi sınıfta 40 kişi var..ve aynı anda kırkıda farklı meşgalelerde..iki kişi aynı anda aynı uğraşı neden yapmaz ki..tahtaya dönüyosun curcunada uçuşan izolabantlar..biliyorum üçünün babası dört duvar arasında kader sarhoşu..demem hiçbirine kötü sıfatlar..sevmişimdir hepsini tek tek..
teneffüste ayakta beklesen..koşan bi öğrenciyi durdursan zor kullanarak..inan ki 6 kaadandır..hep koşar bu manyaklar..hayır inan ki farklı bi sınıf..köyün delisinden bi dolu dünya..
ya ya..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta