Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
-
Abdurrahman Kılıç
Tüm Yorumlarİlk intibayı soruyosanız? Şairin
çağdaş bir şiir anlayışı var.
O açıdan güzel şiirler…
Çağdaştan kastım ölçü kaygısı olmadan güzelliği
sözlerin manasında yakalaması.
ama bence asıl sana özgü olan, asıl sana özgü olan hoş tarafı
anlatımın direkt olarak açık ve anlaşılır ...