Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir Ali Osman Yılmaz şiiri okuma zamanıydı. Büyülü bir Arap şehrinin gecesinde dolaştırdı şiiriniz .Ttebrikler.
Ne güzel anlatmışsın geceyi, tebrikler.
Ben sana benzerim,sınırsız da değilim//Ne belirsizliğimin başı var//Ne derinliğimin sonu//Ben senin gibiyim,GECE....Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta