SAMSUN / ÇARŞAMBA - 22.01.1998
Kanayan bir yaradır hayat. Acıtır...
Kabuk bağlar ve her defasında yine hissettirir varlığını.
Kendi kendimize yanar ve sonra yine kendi kendimize söneriz.
Hayat; yaşasak da bitecek, yaşamasak da.
Mutlu olmaya bakalım sadece.
Mutlu olup keyif alalım en azından bu sahte yaşamda...
Hayat, bir çocuğun elinde ki kalbini kucaklaması gibi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta