Yalnız Âdem Baba'yla, Havva Ana'mız varken
Görklü uçmak içinde kaygısızca yaşarken
Türlü türlü nimetler vermişti Hak onlara
Yasaktı yalnızca bir meyve yasak onlara
Tanrı “alma” demişti yasaklanan meyveye
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta