Bu sabah rüzgârı gördüm oynaşırken
Evlerin balkonlarına serili çırçıplak çamaşırlarla
Nemli bir sabun kokusu sarmıştı mahalleyi hafiften
Geçmişle şimdiyi bütünleştiren
En sevdiğim allı morlu entari
Öylesine bezgin öylesine mutsuz ki
Kimbilir suyla sabunla iplerde kaç hayat geçirdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta