Göğü yeri insanları yaratırken,
Sonsuzlardan gelen ruhu üflerken,
Çamurdan yapıp dünyaya salarken,
Kudretinden sual sorulmaz Allahım.
Ayı,yıldızı,güneşi parlatırken,
Kullarına akıl verirken,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta