Ey kainatın yüce rabbi sana layik bir kul olamadım
Dinim aradım yaşayamadım doğru yolu bulamadım
Ameller eksik utandım. yanlış doğrusunu soramadım
Takım elbise değil beyaz kefenle geldim Allahım
Ömür uzun sanırdım kısa kaldım şu aciz dünyadan
Evde olmam gerekti ne işim var kabir denen odadan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta