Aynı güneşe bakıyoruz,
Aynı havayı soluyoruz,
Sen hiç farketmesende.
Bedenimizde aynı canı,
Kalbimizde Onu taşıyoruz.
Sen, ben su ve topraktan,
Seni beni yakan ateşler,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yüreğinize sağlık...Çok güzeldi..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta