Var gülşene ama dostum; akıllı ol, yanılma sakın!
Renge, kokuya, endâma sevdâlanarak yanma sakın!
Sadâkati ölç hele bir, edebi yokla, vefâ ara.
Gem vur kalbine, acele etme; yoksa düşersin nâra.
İyi düşün dostum; lâyık olanı sev aşka tâlipsen.
Çok acılar çekersin eğer yanlış çiçeği seçersen.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yorumunuz benim açımdan gerçekten yararlı oldu. Diğer okuyucular açısından da öğretici olduğuna inanıyorum. Teşekkürler. Selâmlar.
"Aşk" , "Işk" kökünden türetilen bir tabir olup, mana olarak da, sevenin sevdiği kişiyi- tıpkı sarmaşığın kendisine payandalık yapan canlı ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"Sevda", yeni dilde ve lisan-ı tıpta adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki, daha ziyada "Kara sevda" diye tesmiye edilir.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul ve baki muhabbetler dilerim.
Yorumunuz benim açımdan gerçekten yararlı oldu. Diğer okuyucular açısından da öğretici olduğuna inanıyorum. Teşekkürler. Selâmlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta