Allah Kurtarsın... Şiiri - Mecit Aktürk

Bazen uyuz bir köpek, havlar durur habire
Taş atıp "hoşt" demeye, engeldir edep size.
Batmıştır kin dağında gırtlağa dek kibire
Aldırmaz geçersiniz, kudurmuş edepsize.

Her kim ki, kalemini, sunmuştur kin ve kire
Çok sürmez uğraması, nefretin mutasyona
"Tu kaka" der, dolaşır, farklı olan fikire
Karşısına dikilen, haksızdır, baştan sona.

Barış geliyor diye, sevinenler "nursuz"muş!
"Üç beş kırıntı için ülkeyi satmış millet! "
Sevincini dizeye dökenler "onursuz"muş!
Varmıymış hiç dünyada, bundan büyük bir zillet!

Davet mi ettim beyim, sayfama buyur diye?
Çağırmadım ki seni, ortaya fırlıyorsun.
Millete öfken niçin? Bana bu kinin niye?
Durumun bakırköylük, çok kötü hırlıyorsun!

Okuyunca şaşırdım, atlatamadım şoku
Adam siteye çökmüş, hezeyanlar kusuyor!
Sarmış tüm sayfaları lağımdan beter koku
Sormadan edemedim; herkes neden susuyor?

Serbest mi bu sitede, nifak tohumu ekmek?
Yol geçen hanımıdır, edepsiz arsız için?
Farzı ayın olmuştur, kulaktan tutup çekmek
Yoksa bozulur site, küflenir için için.

Şeytan kılıç kuşanmış, yanında nefis varken
"Mahirsin demiyorlar, dağda it avlayana.
Bir davaya baş koyduk, imtihanımız zorken
Varamayız hedefe, baksak her havlayana.

Her söze cevabımız, cebimizde saklıdır
Söyleriz incitmeden; dil edepli bir dilse.
Öyleleri vardır ki, gönlüme yasaklıdır
Ar damarı çatlamış, makbul insan değilse.

Söyledim, söylüyorum; güneş doğdu doğacak
Var sen millete küfret, git şeytana ol çırak.
BARıŞ diyen bu gür ses, ye'si er geç boğacak
Önümdeki yol uzun; benim paçamı bırak!

Amiyâne tabirle; hadi, başka kapıya!
Edebim "tektaşımdır", bozdurmam düşük kur'dan.
Çamurun zarar vermez, muhkem olan yapıya
Allah kurtarsın seni, düştüğün o çukurdan.