01/01/1962 Karakoçan/Elazığ
(1. Kıta)
Sana değer verdikçe balon gibi şiştin.
Elimi ayağımı çekince yokluğumla piştin.
Söyle, aklın başına geldi mi?
Kadrimi, kıymetimi öğrendin mi?
(Nakarat)
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta