Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet kardeşi: kişi "Ene" -ben- yerine, "Nahnü'yü" yani -biz- demeyi yeğlemedikçe kamil bir mü'min olamaz.
Tebrikler, hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta